دل دادم و از خویش بریدم تو ندیدیبی همنفس این راه دویدم تو ندیدیدر جنگل باران زده ی موی پریشتچون بلبل سرمست پریدم تو ندیدی با ترمه ابریشم و تنپوش حریرت بس نـاز نمودی و تهیهم تو ندیدیاز جاده ی چالوس و پر از پیچ نگاهتبا طبع غزل ریز رسیدم تو ندیدیرفتی و گسستی و شکستی و بریدی... آن وعده و پیمان و امیدم ت...

قد شمشاد و بلندت سرو حیران میکندناز چشمان سیاهت کار شیطان میکند پشت موهای شبت مهتاب رویت دیدنی ستکار خورشید جهان تابِ زرافشان میکندتاکه ابریشم گیسویت دهی در دست بادلاله درمانده و حیران... عطرافشان میکندجام چشمان غزل ریز خمارآلوده اتشیخ سعدی و عراقی را غزلخوان میکندگاهگاهی که غضب میگیرد این شهلای مست...

کمکم کن که ز کابوس و ز هزیان گذرم. همه شب بختک و از خواب پریشان گذرمهمه دم شعر و غزل شور و شعف بود مراکمکم کن که از این ناله و افغان گذرم به زمان چشم توقع مگرم هست هنوز ؟که سلامت من از این منزل ویران گذرممن و دل بودم و آسایش و آرام و قرار...به من آرید امیدم که شتابان گذرمدل خوش باور و خوش بین به تمن...

قد شمشاد و بلندت سرو حیران میکندناز چشمان سیاهت کار شیطان میکند پشت موهای شبت مهتاب رویت دیدنی ستکار خورشید جهان تابِ زرافشان میکندتاکه ابریشم گیسویت دهی در دست بادلاله درمانده و حیران... عطرافشان میکندجام چشمان غزل ریز خمارآلوده اتشیخ سعدی و عراقی را غزلخوان میکندگاهگاهی که غضب میگیرد این شهلای مست...