هزیان

کمکم کن که ز کابوس و ز هزیان گذرم. همه شب بختک و از خواب پریشان گذرم

همه دم شعر و غزل شور و شعف بود مرا
کمکم کن که از این ناله و افغان گذرم

به زمان چشم توقع مگرم هست هنوز ؟
که سلامت من از این منزل ویران گذرم

من و دل بودم و آسایش و آرام و قرار...
به من آرید امیدم که شتابان گذرم

دل خوش باور و خوش بین به تمنای وصال...
بغلم کن که از این وحشت هجران گذرم

#حیدرفدایی